In the ghetto

Αυτή η πόλη είναι σαν μια μαύρη τρύπα επιβραδυμένη. Κάθε μέρα με ρουφάει περισσότερο στις χαρές και τις λύπες της.Όπως συμβαίνει σε κάθε έναν από εμάς που αποτελεί ζωντανό κομμάτι της και δεν κρύβεται πίσω από μια οθόνη,έναν καναπέ,τέσσερις τοίχους.Γκρίζα όπως είναι και με ελάχιστο πράσινο κάνει τις λύπες να φαίνονται δυνατότερες. Η φτώχεια που με/μας περιτριγυρίζει δεν βοηθά. Παραφράζοντας τον Μπακούνιν, δεν μπορώ να είμαι απόλυτα χαρούμενος,αν δεν είναι και οι άλλοι γύρω μου.
Αλλά πως να ελπίζεις,αν δεν αγωνίζεσαι και τα παρατάς;; Τέλος πάντων.

Δεν θα το γυρίσω στη μιζέρια, αλλά κουράστηκα να βλέπω ανθρώπους που εκτός από άδειες τσέπες, έχουν και άδεια μάτια.Πολύ κουράστηκα.

Αυτή η κούραση μου θύμισε το παρακάτω τραγούδι, το ρίχνω εδώ σε δύο εκδοχές.

ELVIS: https://www.youtube.com/watch?v=TzxWbURBRRc

N.CAVE: https://www.youtube.com/watch?v=4ChE4c_g4B0

Αναμνήσεις από το μέλλον(1): PETER BROTZMANN & PAAL NILSSEN-LOVE LIVE IN DUBLIN 6/4/2013

Το κείμενο στο link δημοσιεύτηκε στα παράξενα παραμύθια ( δες δεξιά,το έχω στη λίστα των ιστολογίων μου), το blog του Νικόλα, από τους πρωτοπόρους της μουσικής αντί-κουλτούρας στο Ελλάντα, περίπου 8 μήνες πριν.
Και να μου το έλεγες,δεν θα το πίστευα πόσο με αντιπροσωπεύει και τώρα.

http://tileskopio.tumblr.com/post/52477359340/204-peter-brotzmann-paal

Μαγιακόφσκι

Στον τίτλο αυτής της ανάρτησης (ποσταρίσματος στα ελληνικά...) δεν χρειάστηκε καν να βάλω το μικρό του.Όλοι ξέρουν ποιος είναι.
Ομολογώ πως άργησα πολύ να τον διαβάσω.Μόλις το περασμένο καλοκαίρι και κάτω από ιδιαίτερες συνθήκες.
Θα μπορούσα να αναφέρω πολλούς λόγους που με συγκίνησε η ποίηση του,ανάμεσα στους οποίους σίγουρα θα ήταν και η λιτή και απέριττη μετάφραση του Ρίτσου,η οποία έχει κάτι από το μινιμαλισμό της άγονης πέτρας και της φραγκοσυκιάς των τόπων εξορίας του...Σαν τα δικά του ποιήματα.

Θα διαλέξω μόνο έναν.Την ευαισθησία και το συναίσθημα που βγάζει αυτός,ένας επαναστάτης(δεν θα ασχοληθώ τώρα με την ταχύτατη παρακμή της Οκτωβριανής Επανάστασης),την αγάπη για τον άνθρωπο,την κοινωνία, για την ίδια τη Γη που πατά.
Όποιος έβγαλε κάποτε τη φήμη-και όσοι τον επιβεβαίωσαν στο τώρα και στο χθες- πως όποιοι ασχολούνται με τη μεγάλη Αλλαγή που χρειάζονται οι ζωές μας,την Επανάσταση δηλαδή που θα φέρει την Ουτοπία, είναι ψυχροί,κυνικοί και αγέλαστοι,ας τον διαβάσει.
Και θα δει πως ο πραγματικός επαναστάτης εμφορείται από την Αγάπη.

Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι: ΞΕΛΑΣΠΩΣΤΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ (μετάφραση: Γιάννης Ρίτσος)

Το μέλλον δε θα'ρθει
από μονάχο του, έτσι νέτο σκέτο,
αν δεν πάρουμε μέτρα
κι εμείς.

Από τα βράγχια, κονσομόλε, άρπαξέ το!
Απ' την ουρά του, πιονιέροι, εσείς.

Η κομμούνα
δεν είναι μια βασιλοπούλα του παραμυθιού, που λες,
για να την ονειρεύεσαι
τις νυχτιές.
Μέτρησε,
καλοσκέψου,
σημάδεψε -
και τράβα, βήματα τα βήματα,
έστω και πάνω σε μικροζητήματα.

Δεν είναι μόνον
ο κομμουνισμός
στη γη,
στα κάθιδρα εργοστάσια εκείνα.
Είναι και μέσ' στο σπίτι,
στο τραπεζάκι μπρος,
στις σχέσεις,
στη φαμίλια,
στην καθημερινή ρουτίνα.

Εκείνος κει,
που ολημερίς
τριζοβολάει βλαστήμιες
σαν κάρο κακογρασωμένο
εκείνος που,
σαν ολολύζει η μπαλαλάικα,
χλωμιάζει ευθύς,
αυτός
το μπόι του μέλλοντος
δεν το 'χει φτασμένο.

Πόλεμος
δεν είναι μόνο, όπως θαρρείς εσύ,
να λες ναι, ναι,
στα μέτωπα
με βαλές πολυβόλου.
Της φαμίλιας,
του σπιτικού,
η επίθεση,
για μας μικρότερη απειλή
δεν είναι διόλου.

Εκείνος που υποτάχτηκε
στην πίεση της φαμίλιας,
κοιμάται
μέσ' στη μακαριότητα
ρόδων φτιαγμένων με χαρτί, -
αυτός δεν έφτασε το μπόι
της προσήλιας,
της δυνατής ζωής εκείνης
που θα 'ρτει.

Σαν τη φλοκάτα
και το χρόνο επίσης,
ο σκόρος της καθημερινότητας
τον κατατρώει στιγμή στιγμή.
Το μεινεσμένο ρούχο
των ημερών μας για ν' αερίσεις,
ε, κομσομόλε, τίναξέ το εσύ.

Mute: don't be!

Δεν έχω σκοπό να ακολουθώ τη μουσική επικαιρότητα από εδώ.Προτιμώ,προφανώς,να γυροφέρνω τη δική μου επικαιρότητα.Σκασίλα μου τι καινούριο βγήκε,εν ολίγοις.
Αγόρασα αυτό το box-set, όντας αρρωστημένος φετιχιστής,όπως και με τα βινύλια φυσικά.Ας πρόσεχα....
Δεκαπλό cd, αξιοπρεπέστατο βιβλιαράκι για τα χρόνια από το '78 έως το '84,the works που λέμε.
Η άλλη αιτία που το αγόρασα είναι πως θεωρώ τη Mute, το δημιούργημα του Daniel Miller,μια εξαιρετική περίπτωση ισορροπίας μεταξύ του mainstream ήχου, της D.I.Y νοοτροπίας και του σύγχρονου ηλεκτρονικού ακόμα και πειραματικού ήχου.Ένα μικρό θαύμα κατάφερε ο Miller τότε και,μάλιστα, δίνοντας απόλυτη καλλιτεχνική ελευθερία σε όσους ηχογραφούσαν.Καθόλου τυχαίο που η κότα με τα χρυσά αυγά για την εταιρία,κατά κόσμον Depeche Mode, ποτέ δεν διαννοήθηκαν να πάνε αλλού και είμαι σίγουρος πως πολλάκις θα δελεάστηκαν...Μαγκιά του Miller,λοιπόν.
Τι θα βρεις εδώ; Τα πάντα όλα.Από το πρώτο single του alter ego του Daniel Miller  The Normal, ,με τα δύο απίστευτα T.V.O.D. και Warm Leatherette, τα οποία για τους μη κολλημένους στέκουν πολύ ψηλά στις μουσικές του μετά το Β' Παγκόσμιο βιομηχανοποιημένου κόσμου, στη γνωστή, και μην πλατιάζουμε χωρίς λόγο, ποπ των Depeche και των Yazoo, μέχρι τους  blues-punk δυναμίτες του Cave και της παρέας του, είτε αυτή λεγόταν Birthday Party, είτε Bad Seeds.
Φυσικά, δεν λέω πήγαινε σκάστα και πάρτο,όπου το βρεις κατέβασε το,αλλά μην αγνοείς τη Mute, επειδή δεν κατάφερε να συνεχίσει το ίδιο ριζοσπαστικά.Πόσο δύσκολο είναι αυτό άλλωστε.Μην το ζητάς εάν δεν το εφαρμόζεις και εσύ συνεχώς στη ζωή σου...

http://www.discogs.com/Various-Mute-Audio-Documents-1978-1984/release/1025033

The Normal- T.V.O.D : http://www.youtube.com/watch?v=5v7FZwyOdvU

The Normal-Warm Leatherette : http://www.youtube.com/watch?v=S5QErPDNcj4

Nick Cave and the Bad Seeds-Avalanche(L.Cohen) : http://www.youtube.com/watch?v=oPPO2zdPxyU