Τρίτη, 15 Απριλίου 2014

Το φαινόμενο Doppler



Πριν κάποια χρόνια συζητούσα σε μια παρέα για μουσική. Προφανής-και καθόλου πρωτότυπος θα έλεγα...-σκοπός των συνδαιτημόνων ήταν να με πείσουν πως η Ελλάδα έχει μοναδική μουσική παράδοση που όμοια της δεν συναντάς αλλού.Μάλιστα,σε μια αποστροφή του λόγου μου,θυμάμαι να έχω πει(στην ερώτηση: "μα ποια μπορεί να είναι η μουσική παράδοση,για παράδειγμα του Βερολίνου") η techno.Ακόμα θυμάμαι τα ανοιχτά στόματα για την ύβρη που είχα διαπράξει.
Αν τους είχα τώρα μπροστά μου θα πρόσθετα και του Ντητρόιτ, του Σικάγο και κάμποσων άλλων πλευρών αυτού του πλανήτη που ζουν στο σήμερα...
Πέρα από την πολεμική και την εκατέρωθεν επιχειρηματολογία, η τέκνο,εκτός  του να βρίσκεται βαθιά χωμένη στο σήμερα είχε να υπηρετήσει και δύο επαναστατικές διαθέσεις. Η πρώτη, βέβαια, ήταν η ρυθμολογία και η trance κατάσταση της επαναληπτικότητας-κάτι καθόλου καινούριο φυσικά για όσους γνωρίζουν στοιχειωδώς τις μουσικές της ανατολής. Η πολεμική του τέκνο είναι η κινησιολογία, αυτή η απόρριψη κάθε συμβατικότητας και κανονικότητας.Το άφημα του ανθρώπινου σώματος,έξω από καθωσπρεπισμούς στο στίβο της αληθινής έκφρασης-κοινώς του χορού.


Η δεύτερη είναι ο φουτουρισμός. Ήταν, είναι και θα είναι μια μουσική από το μέλλον και για το μέλλον.Άλλωστε ποια μεγαλύτερη απόδειξη πως αυτές οι μουσικές, ως ένας άλλος εξολοθρευτής από το μέλλον,σάρωσαν στο πέρασμα τους,αποκτώντας παγκόσμια δημοφιλία.Τυχαίο; Δε νομίζω.Κοιτάς στο μέλλον όταν θέλεις να αλλάξεις το παρόν.Βλέπεις μπροστά όταν το τώρα δεν σου αρέσει.Τι πιο ριζοσπαστικό από αυτό;
Έχοντας περάσει σημαντικό χρόνο από τη ζωή μου ακούγοντας IDM (intelligent dance music), ηλεκτρονική μουσική για το μυαλό πρώτα και μετά για το σώμα, κάπου εδώ βάζω στο κάδρο τους Dopplereffekt.Είναι αλήθεια πως το Clabi Yau Space αποτέλεσε μιαν έκπληξη όταν το πρωτοάκουσα.
Σε ένα αρχικό επίπεδο αποτελεί κλασσικό παράδειγμα IDM.Θες ,όμως, η κρυπτικότητα των παραγωγών του (ποιοι είναι; σε τι αποσκοπούν; γιατί τόση μυστικοπάθεια;), η ατμόσφαιρα που σε παραπέμπει σε έναν αιώνα πολύ αργότερα από το τώρα.Δεν δίνουν συνεντεύξεις(σπανιότατα), δεν ονοματίζονται, η μουσική τους είναι γεμάτη κρυπτικές αναφορές και πολιτικά υπονοούμενα.Το ότι αυτό το άλμπουμ κυκλοφόρησε από τη Rephlex του θεού Aphex, ίσως δεν είναι τυχαίο. 'Ίσως και να λέω μπούρδες.Οι ατμόσφαιρες που δημιουργούν είναι χαοτικές και σκοτεινές.Σίγουρα,πάντως, δεν επιτρέπουν στο ρυθμό να κυριαρχήσει,δεν το θέλουν κιόλας.Οι περιορισμένες τεχνικές μου γνώσεις μου απαγορεύουν να κατανοήσω την απίθανη ισορροπία που καταφέρνουν μεταξύ ενός απόλυτα σύγχρονου ήχου με μια old school ρυθμική προσέγγιση.
Η αισθητική τους, είτε μιλάμε για το artwork, είτε για τη μουσική κάποτε θα τοποθετηθεί μαζί με τους μεγάλους.Ως τότε θα ευχαριστιέμαι τα μικρά,πάω να ακούσω ξανά το cd,ποιος ξέρει που θα με πάει τώρα.

Dopplereffekt-Calabi Yau Space: http://www.discogs.com/Dopplereffekt-Calabi-Yau-Space/master/164521

Full album: https://www.youtube.com/watch?v=bJSX4OZiOGs

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου