Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2016

Σ' έναν γάτο





Είσαι πολύ πιο σιωπηλός απ' τους καθρέφτες
και πιο κρυφός από την πολυκύμαντη αυγή.
Είσαι εκείνος ο πάνθηρας που μόνο από μακρυά,
κάτω απ' το φεγγαρόφωτο, μας επιτρέπει να κοιτάζουμε η μοίρα.
Μάταια σε ψάχνουμε μες στους ανεξιχνίαστους
μηχανισμούς κάποιου θεϊκού νόμου.
Πιο απόμακρος κι από το δειλινό ή απ' τον Γάγγη
εσύ κρατάς το μυστικό κλειδί της μοναξιάς.΄
Η ράχη σου αφήνεται στο ανάλαφρο
του χεριού μου το χάδι. Αιώνες τώρα
που πια έχουν γίνει λησμονιά, αφήνεις μόνο
στο χέρι το δισταχτικό να σ'αγαπά.
Ζεις σε αλλιώτικους καιρούς.Εξουσιάζεις
έναν κόσμο κατάκλειστο, όπως του ονείρου.

Χόρχε Λουίς Μπόρχες, από τη συλλογή Το χρυσάφι των τίγρεων.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου