Η υποχρέωση μου να αυτοπροσδιορίζομαι

"Δεν θέλω να αγωνίζομαι με ανοιχτά μάτια για το ίδιο μου το φτώχεμα. Δεν μ' αρέσουν οι αρνητικές αρετές-αρετές που η ουσία τους είναι να αρνείσαι και να απέχεις από κάτι."

Φρ. Νίτσε "Εμείς οι απάτριδες"

Αυτοί οι λεγόμενοι καλλιτέχνες...

Το 1876, ως κριτική σε μία από τις πρώτες εκθέσεις των Ιμπρεσιονιστών, ένα περιοδικό έγραφε:

Η οδός Λε Πελτιέ είναι πραγματικά οδός ολέθρου. Μετά την πυρκαγιά στην όπερα μας περιμένει εκεί ακόμη μία συμφορά. Μόλις άνοιξε μια έκθεση στην γκαλερύ Νυτράν-Ρυέλ, που υποτίθεται ότι περιέχει έργα τέχνης. Μπαίνω μέσα και τα έκπληκτα μάτια μου αντικρίζουν κάτι φρικιαστικό. Πέντε ή έξι τρελοί, ανάμεσα τους και μια γυναίκα, εκθέτουν από κοινού τα έργα τους. Είδα ανθρώπους να σκάνε στα γέλια μπροστά σε αυτές τις εικόνες, η δική μου καρδιά όμως μάτωσε. Αυτοί οι λεγόμενοι καλλιτέχνες θεωρούν πως είναι επαναστάτες και ονομάζονται "Ιμπρεσιονιστές".Παίρνουν ένα κομμάτι μουσαμά, μπογιές και πινέλο, τον πασαλείβουν στην τύχη με μερικές κηλίδες χρώμα και υπογράφουν τον δήθεν πίνακα. Είναι μια παραίσθηση, ακριβώς όπως των τροφίμων ενός φρενοκομείου που μαζεύουν πέτρες από το δρόμο πιστεύοντας πως έχουν βρει διαμάντια.

The man whose head expanded

"How strange and sad the familiar can be.How complicated and pointless...I refuse to lose it in the eye of poverty and hearing the same voices in the same places...A life lived forward can only be understood backwards...And so backwards i look back with a scalpel on afternoons wandering the city with a flapping bag of cans for company, the rusted humour of besuited men/women laughing in my face, unshaven loners shuffling like pence...Sat on a park bench under an egg-carton-grey sky, the day ahead much like those before and seemingly after...And this stubborn cough that erupts like an urban volcano...There used to be time when that was it.But it changes, you head and all else...An endless pattern...And then the sticky situations that once disabled the days return as experience, hard fought...and this then is a new life, a new tale...And onwards."

Mark E. Smith (από την αυτοβιογραφία του RENEGADE: The lives and tales of Mark E. Smith)

THE FALL-THE MAN WHOSE HEAD EXPANDED

Dziga Vertov - Soviet Toys

Still από το πρώτο του animation (1924)

Soviet Toys